Karmilla
Yen parto di mea nova projeto de traduko: Karmilla (angle: Carmilla). Me esperas finar lo ye novembro, 2026.
Karmilla (1872) esas granda verko de la literaturo fantastika dil 19-ma yarcento. Ol esas un de romani gotika e vampira la maxim famoza dil jenro por sua etoso forta e misterioza. Karmilla esas persono enigmata e danjera. El personigas sensualeso e montras samesexeso femina per nova angulo: obskura, venenoza e exalta.
I. Frua Pavoro
En Styria, quankam tote ne grandioza personi, ni rezidas en kastelo o schloss. Mikra revenuo en ta parto dil mondo suficas bone. Oka o nonacento ye yaro esas marvelo. Nia mikra fortuno tamen esis aceptebla inter richa personi de nia urbeto. Mia patro esas angliana, e me havas nomo angliana, quankam me nultempe vidabas Anglia. Ma hike en ica aparta e primitiva loko toto esas tante chipa. Me penso ke plu pecunio ne komfortigus ni ankore plu.
Mia patro esabis en la servo austriana e prenis sua pensiono e aquiris ta feudala rezidenco e la mikra domeno cirkonda ye bonega preco. Nula loko estus plu pitoreska o aparta. La domo esas sur mikra altajo en foresto. La voyo esas tre antiqua e streta. Ol pasas avan la levanto-ponton qua esis nultempe levita dum mea tempo. Esas fosato, plena de fisho, e uzata da multa cigni, e floki de aqua flori flotacas sur la surfaco. Supre toto ita, la kastelo montras mult-fenstra fronto, turmi e gotika kapelo.
La foresto apertas sur neregulala e tre pitoreska prato avan la portalo. Dextre, la voyo sequas abrupta gotika ponto supre rivereton qua serpentas per profunda ombro tra la bosko. Segun me ica loko esas tre aparta. Vu povas judiciar se me dicis la verajo. La foresto de nia kastelo extensas dek-e-kin milii dextre e dek-e-du sinistre. La maxim apuda vilajo habitata esas proxima sep de vua anglia milii sinistre. La kastelo de olda General Spielsdorf esas la maxim proxim kastelo habitata de ula parentiga historio. Ol esas preske du dek milii dextre.
Me dicabis la maxim proxim vilajo habitata, pro ke ol esas nur tri milii ad west—a la sinso de la kastelo de General Spielsdorf, preske dek du milii fora. Esas mikra kirko interesiva sen tekto e tombi dekada de la fiera familio de Karnstein, nun extingesita. Ili olim havis la anke aparta kastelo en la foresto qua esas supre la silencoza abasi de la urbo.
Esas legendo por quo ita remarkinda e trista loko esez abandonita, qua me dicos a vu plu tarda.
Nun me mustas dicar a vu, quanta mikra esas la grupo qua esas la lojanti de nia kastelo. Ne inkluzivita esas la servisti, o dependanti qua okupas chambri en la edifici legata ad la kastelo. Askoltez, e mirez! Nur mea patro, la maxim jentila viro sur la tero, ma desjuneskas e me, nur evis dek-e-non ye la tempo de mea rakonto. Ok yari pasabas depos ita tempo.
Nur me e mea patro esis la familio che la kastelo. Mea matro, damo de Stryria, morteskis dum mea infanteso. Ma me havis bona edukantino, qua akompanas me depos mea infaneco, on potus dicar. Me ne memoris ula tempo qua elua grosa, amika vizajo ne esis prezentata en mea memoro.
Ita esis Madame Perrodon, originala de Berne, di qua sorgo e bona naturo esis kom matron quan me ne memoras, nam esis tante frua kande me perdis el. El esis la tiresma por nia mikra dinea festo. Esis quaresma persono, Mademoiselle De Lafontaine, damon quan on nominis edukantino de bonmori. El parolis la franciana linguo e germano, Madame Perrodon la franciana e nebona angliana.
Mea patro e me parolis la angliana omna dio, en parto por ne perdar uzo de la linguo e en parto por racioni patriota. Hike esas kom Babel. Stranjeri mokis ni. Me ne probos rifacar ita en ica naraco. E esis anke du o tri amikini. El vizitis foye dum plu o min longa tempo e havis proxima mea yaros. Foye me vizitis anke ili. Ili esis nia frequa moyeni sociala. Certe esis vizitanti surprisa de vicini de kin o ses ligi fora. Tamen mea vivo esis apartemo, kredez me. Ultre, mea edukistini ne povis multe guvernar me, filino di gepatri qua permesas me facar segun mea propra volo.
La unesma evento en mea vivo qua facis impreso abomininda en mea mento e depos nulatempe efacita. Ol esis uno de plu frua eventi de mea vivon quan me povas memorar. Kelka personi pensos qua ol esas tro lejera por esar registragata hike. Tamen vu vidos plu tarda por quo me priparolas ol. La infaneyo esis nur por me. Ol esis granda chambro sur etajo plu alta de la kastelo kun eskarpa tekto querka. Kande me evis min kam ses yari, me leveskis nokte unufoye sola. Me ne trovis la infaneya servistino. Nek mea flegisto, me do pensis esar sola. Me ne pavoreskis, nam me esis uno de ita felica infanti qua ne konocis rakonti de fantomi, fabli, e tala rakonti qua faca ni kovrar nia kapi kande la porta krakas subite, o kandelo tremanta qua dancigas la litoposta ombro sur la muro.
Mi esis vexita e insultita e quale me pensis, neglijita, e me ploreskis balde grondar. Suprizita, me subite vidis grava, ma tre bela vizajo rigardante me ek la latero de la lito. La junulino esis sur genui e sua mani sub la kovrili. Me regardis el kurioze, e cesis ploretar. El karezis me permane e kushis apud me sur la lito. El prenis me adel, ridetante. Me sentis belege quieta e ridormeskis. Me estis vekigita per sento kom du aguli pikanta tra mea pektoro tre profunde a la sama momento. Me kriis laute. La damo retiris su, regardante me. Pose el glitis sur la pavimento, e quale me pensis, celis su sub la lito.
Me nun timeskis por la unesma foyo, e me grondis per tota mea forteso. Flegisto, infaneya servistino, kuris aden. Kande li askoltis mea historio, li ne prenis ol serioze. Ma li probis konsolacar me. Quankam me esis infanto, me povis vidar qua lia vizaji esis pala. Li serchis anxioze sub la lito e cirkum la chambro, regardante sub tabli e apertante armori. Do la menajisto susuris ad la flegisto: “Sentez ica vakuo en la lito. Ulu ya kushis ibe, kam certa tam vu ne esis ibe. La loko esas ankore varma.”
Me memoras kande la infaneya servistino tushis me. La tri examinis mea pektoro ube me dicis a li qua me sentis la perforo. Li pretendis qua esis nula signo qua nula-speca kozo eventis a me. La menajisto e la du alia servantistini qui okupis la infaneyo vekis toto la nokto. E de lore, servisto sempre restis vekita en la infaneyo til me evis proxima dek-e-quar yari.
Me esis tre desquieta dum longa tempo postea. On venigis mediko, il esis olda e pala. Me bone memoras sua vizajo longa kaj markizita per variolo, e sua peruko marona. Dum certena tempo, omna la du jorni, il venis e donis a me medikamento ke me tamen abominis.
La mateno pose qua me vidis ita viziono, me vivis terore e tote ne toleris solitareso, malgre la jorno. Me memoras qua mea patro venis til mea lito. Il parolis jentile e questionis la flegisto e ridis bone pro respondo. Il karezis mea shultro, e kisis me, e dicis qua ol esis nur sonjo e ol ne povis violentar me. Ma to ne konosolacis me, nam me savis ke la vizito de la stranja damo ne esis sonjo. Me timegis.
Me poke konosolaceskis kande la infaneyo servistino dicis qua esis el qua regardis me e kushis apud me en la lito e qua me devis poke sonjar ankore pro ne rekonis el. Ma ita tote ne satis me, malgre la flegistino.
Me memoris dum ita jorno, qua honora desjunulo vestizita ye nigra sutano advenis la chambro kun la flegisto e la menajisto. Il parolis ad ili e anke tre jentile kun me. Sua vizajo esis tre dolca e jentila. Il dicis a me qua ili volis pregar. Il premis mia manui e dicis a me dicar silence ica paroli dum la pregado: “Sioro, askoltez toto la bona pregi, por ni, por Jesus.”
Me pensas qua ita esis la sama paroli qua me ofte ripetis a me ipse. Mea flegistino facigis me dicar oli dum mea pregi.
Me memoris tante bone la dolca vizajo de ita blank-harara desjunulo kun la nigra sutano. Il stacis en ica chambro ruda, alta e marona kun la mobli blokesa de tricento yari cirkum il. Poka lumo venis tra la mikra fenestro aden la atmosfero ombrema. Li metis su ad genui, e la dami kun li. Li pregis per voco sincera forsan longatempe. Me oblivias tota mia vivo ante ico evento, e dum certena tempo pose anke ne esis klara. Ma la ceni qua me nun deskriptis, esas tam klara kam la izolata imaji de la fantazio cirkondita per obskureso.
Fino dil chapitro 1